Gianluigi Buffon është kthyer për të folur në lidhje me depresionin, që pësoi në mes të viteve 2004 dhe 2005. Ish-portieri bardhezi e ka rrëfyer këtë në “Demons”, librin më të ri të Alessandro Alciato: “Askush nuk e vuri re dhe në atë moment mendova se isha edhe më i vetmuar. Isha në fushë, por u mbështeta te krenaria ime, dashuria ime për punën dhe vendosa të mos heq dorë.
Kam mbetur në fushë dhe kam bërë një paradë pas disa minutash, në Cozza. Ne e fituam ndeshjen 1-0 dhe për mua ishte një elektroshok. Isha i bukur, i pasur dhe i famshëm dhe pyeta veten pse nuk më kishte ndodhur më parë. Pse në atë moment? Pse jo më vonë? E kam shpëtuar veten time falë krenarisë sime.
Një ditë shkova në Galerinë e Arteve të Torinos dhe rashë në dashuri me një pikturë të Chagall. Mendova se gjëra të vogla mund të më ndihmonin dhe që të mund ta rizbuloja gëzimin e jetës. U ktheva të nesërmen për të rishikuar pikturën. Depresioni kërkon durim, nuk është se e keqja do të zhduket brenda një dite, edhe pse mund të ketë ardhur brenda një nate”.
