Në 2010-ën provoi shijen e parë të suksesit me një vend të katërt në Botëror duke qenë dhe kombëtarja amerikano-jugore që mbërriti më larg në këtë turne. Ndërkohë që pas një viti uruguaianët u rikthyen të fitojnë Copa America në një kompeticion të dominuar nga fillimi në fund.
Në Brazil sërish kombëtarja Celeste kapi fazën e 1/8 ku u eliminua nga Kolumbia ndërsa në Rusi po tregon dhe njëherë tjetër se Uruguai po i ritkhehet ditëve të lavdishme, falë një trajneri që suksesin e tij e ka ndërtuar mbi thjeshtësinë, në metodat e të punuarit dhe stilin e të luajtir. Uruguai i Tabarez është shëmbëlltyra e tij, një skuadër jo shumë dëfryese në lojë, por për një gjeneral si në fushë dhe në luftë, i rëndësishëm është rezultati përfundimtar dhe 71-vjeçari, përtej çdo vështirësie, qoftë dhe fizike, po e dërgon Uruguain në shtigje të pashkeluara prej dekadash, për të rikthyer emrin e një skuadre që dikur ishte e madhe, nga një vend i vogël.
