Nëse ende mungonte konfirmimi përfundimtar, kjo është shumë e vërtetë pas humbjes në derbi dhe eliminimit nga Kupa e Italisë: Interi është zhytur zyrtarisht në krizë.
Kjo bëhet më e shpjegueshme, kur merret parasysh se deri në gati tri javë më parë, kjo skuadër ishte e vetme në krye të renditjes së Seria A. Një rënie kryesisht psikologjike, që përkoi me humbjen kundër Udineses, por edhe me bllokimin e performuesve më të mirë, Mauro Icardi dhe Ivan Perisic, të cilët ishin autorët e 24 golave nga 34 të tillë në total, të realizuar deri më tani nga zikaltrit.
Produktiviteti ofensiv, shumë i kushtëzuar, ishte prekur javë pas jave. Në tri ndeshjet e fundit kjo qasje ka humbur (katër ndeshje, në qoftë se në to përfshijë barazimin 0-0 kundër Pordenone), sepse është shënuar vetëm një gol kundër Udineses.
Edhe kundër Milanit është bërë vetëm një goditje në pjesën e parë (më keq kishte ndodhur vetëm kundër Juventusit, me zero goditje), ndërsa gjuajtja e parë në portën e mbrojtur nga Donnarumma mbërriti pas një ore lojë. Një tjetër e dhënë shumë negative është goditja e Joao Mario: apatik dhe aspak i mprehtë, ai shpërdoroi një mundësi të artë, duke mos e mposhtur dot Donnarumma nga një distancë e afërt dhe duke nxitur zemërimin e tifozëve, të cilët menduan se do të shijonin golin e parë.
Spalletti ka lënë të kuptohet tashmë se i shërben sa më shpejt të jetë e mundur ndryshimi i kursit, për të shmangur zhgënjimin në kampionat. Me këtë zakon të keq, katër vendet e para, që janë me vlerë kualifikimi për në Ligën e Kampionëve, mund të bëhen një fantazi. Dhe në atë rast dështimi do të kthehej si trishtimi në modë.
